Ik laat je zien waar je kunt slapen.
Je moet hier blijven tot morgenmiddag.
We hebben een flat voor je bij de gettomuur. Maar het is veilig.
Het zal niet erg comfortabel zijn. - Ik red me wel.
Ik neem dit wel. Geef maar.
Ga naar voren, tot bij het Duitse vak.
Ik trek de overgordijnen dicht.
Maar laat ze overdag wel open. Vergeet het niet.
Deze kant van de muur is vast beter.
Maar soms weet ik nog steeds niet aan welke kant ik ben.
Brood, aardappelen, uien...
Ik kom nog terug en Janina zal twee keer per week komen.
Om eten te brengen en te kijken of 't gaat.
Dit is heel belangrijk.
In geval van nood... echte nood, ga je naar dit adres.
Hoe kon je het vergeten, schatje ? - Ik ben 't gewoon vergeten, duifje.
Je behandelt me als afval.
Omdat je afval bent.
Smerig varken. Varken.
Je bent zelf een vuil varken.
Soort zoekt soort. Varken.
Je speelt als een engel, duifje.
Waarom luister je dan niet ? - Ik luisterde wel.
Leugenaar, je sliep. Varken.
19 APRIL 1943
16 MEI 1943
Ik wilde eerder komen, maar...
Niemand dacht dat ze het zo lang zouden uithouden.
Ik had moeten blijven en met hen vechten.
Zeg dat niet. Het is voorbij.
Wees trots dat het gebeurd is.
Ze hebben geweldig gevochten.
De Duitsers ook. - Ze zijn verbijsterd.
Ze hadden dit niet verwacht. Niemand.
Joden die terugslaan.
Wie had dat gedacht ? - Maar wat heeft 't opgeleverd ?
Opgeleverd ?
Nu verbaas je me.
Ze stierven waardig, dat heeft 't opgeleverd. En nog iets...
Nu zullen de Polen in opstand komen. We zijn klaar.
Ook wij zullen vechten. Je zult 't zien.
Pak je spullen.
Je moet weg.
Waarom ?
Ik ben op de vlucht.
De Gestapo heeft de wapens gevonden. Janina en Andrzej zijn opgepakt.
Ze zullen deze flat ook ontdekken. Je moet meteen weg.
Waar moet ik naartoe ?
Kijk naar me, ik kan niet weg.
Ik waag het erop.
Dat moet je zelf weten.
Maar als ze komen, spring dan door het raam.
Ik heb gif bij me. Mij krijgen ze ook niet.
Doe open.
Doe open of we halen de politie.
Woont u hier ?
U bent niet ingeschreven.
Ik kwam een vriend bezoeken, maar ik heb...
... hem gemist. - Heeft u uw identiteitskaart ?
Laat uw identiteitskaart zien.
Ik wil uw identiteitskaart zien. Het is een jood.
Hou de jood tegen.
Laat hem niet ontsnappen.
Mr. Gebczynski stuurt me.
Kom binnen.
Het spijt me ontzettend.
Ik moest naar dit adres komen en naar Mr. Dzikiewicz vragen.
Michal Dzikiewicz, dat is mijn man.
Ik heb hulp nodig.
Hij komt terug voor de avondklok.
Ik zat ondergedoken.
Ik zoek onderdak.
Hij komt gauw.
Hoe lang ben je getrouwd ?
Iets meer dan een jaar.
Hoe is het met Jurek ? - Dood.
Wanneer komt de baby ? - Met kerst.
Het is 'n slecht moment voor kinderen, maar...
Daar is mijn man.
Wladyslaw Szpilman. Hij is gestuurd door Marek Gebczynski.
O ja, ik weet het nog.
Ik mocht in geval van nood komen. - Maak je maar geen zorgen.
Vanavond kan je niet weg. Je slaapt op de sofa.
Neem me niet kwalijk...
Mag ik soms een stukje brood ?
Natuurlijk, we gaan eten.
Ga zitten... Alsjeblieft.
Je bent in Duits gebied.
Dat is het ziekenhuis voor gewonden van het Russisch front.
Daarnaast is de Schutzpolizei.
De veiligste plek die er is. Precies in het hol van de leeuw.
Ik sluit je op.
Niemand weet dat je hier bent, blijf dus zo stil mogelijk.
Alles in orde ?
Dit is Antek Szalas. Hij zal voor je zorgen.
Ik heb hem 'n tweede sleutel gegeven.
Hij hoort bij het verzet. Een goede man.
Kent u me niet meer, Mr. Szpilman ?
Ik denk het niet. - Radio Warschau. Ik was technicus.
Ik zag u bijna elke dag.
Ik weet het niet meer. - Dat geeft niet.
Maakt u zich geen zorgen, ik zal vaak langskomen.
De geallieerden bombarderen Duitsland. Iedere nacht opnieuw.
Keulen, Hamburg, Berlijn.
En de Russen geven ze op hun lazer. Het is het begin van het einde.
Laten we het hopen.
Nog altijd in leven.
Worst.
Brood.
Heb je nog wodka ?
Voor hoe lang is het ?
Niet lang.
Ik denk dat ik geelzucht heb.
Maak je daar geen zorgen over, je ziet er alleen wat bizar uit.
Mijn opa werd gedumpt door z'n vriendin toen hij geelzucht had.
Waarom kwam je niet eerder ?
Het is meer dan twee weken geleden. - Problemen.
Geld.
Ik moet aan geld komen voor eten.
Ik moet dingen verkopen. Het is niet makkelijk.
Hier. Verkoop dit.
Eten is belangrijker dan tijd.
De geallieerden zijn in Frankrijk geland. De Russen komen.
Ze hakken de Duitsers in de pan.
Het kan elke dag gebeuren.
Ik wist dat het zou gebeuren.
Ik haal een dokter. - Te gevaarlijk.
Dr. Luczak is te vertrouwen. - Kom nou, hij is kinderarts.
Hij is arts.
Blijf jij hier. Ik ga wel.
We kwamen afscheid nemen.
We gaan naar mijn moeder in Otwock. De baby is er al, het is er veiliger.
Ze zeggen dat de opstand elk ogenblik kan uitbreken.
Ze zouden die Szalas moeten neerschieten.
Hij zamelt uit jouw naam geld in. In heel Warschau.
Blijkbaar waren de mensen gul.
Hij heeft 'n leuk bedrag verzameld.
Een lever zo groot als een voetbal. Ontsteking van de galblaas.
Maar hij komt erdoorheen.
Ik zal proberen fructose te vinden, maar dat zal niet meevallen.
Kunt u terugkomen ?
Wie weet ?
Niet praten. U moet rusten.
Ik heb eten meegebracht.
Ik maak iets voor je klaar en dan moeten we gaan.
1 AUGUSTUS 1944
Naar buiten. Ga de straat op.
De Duitsers omsingelen het gebouw.
Help me.
Wat doet u hier ?
Wie bent u ?
Verstaat u me ?
Wat doet u ?
Ik wou dat blik openmaken.
Woont u hier ?
Werkt u hier ?
Nee.
Wat is uw beroep ?
Ik ben...
Ik was pianist.
Kom.
Speel iets.
U leeft hier ondergedoken.
Jood.
Waar is uw schuilplaats ?
Op zolder.
Laat zien.
Heeft u iets te eten ?
Jood.
Alstublieft... Wat betekent al dat geschiet ?
De Russen, aan de overkant van de rivier.
U hoeft het nog maar enkele weken vol te houden.
Wat gebeurt er ? - We trekken ons terug.
Zijn de Russen daar ? - Nog niet.
Ik weet niet hoe ik u moet bedanken.
Dank God, niet mij.
Het is Zijn wil dat we overleven.
Dat moeten we in ieder geval geloven.
En u ? - Ik heb er nog een.
Een warmere.
Wat gaat u doen als alles voorbij is ?
Ik ga weer piano spelen bij de Poolse radio.
Zeg me uw naam, ik zal proberen te luisteren.
Goede naam voor een pianist.
Een Duitser.
Niet schieten, ik ben een Pool.
Kom naar buiten met je handen omhoog.
Kom naar beneden.
Het is een Pool.
Waarom heb je die rotjas aan ?
Ik heb het koud.
Moet je ze zien.
Duitse klootzakken. - Moordenaars.
Vuile klootzakken. - Moordenaars.
Moet je jezelf nu zien.
Je hebt me alles afgenomen. Mij, een muzikant.
Je hebt mijn viool afgepakt, je hebt mijn ziel afgepakt.
Bent u muzikant ?
Kent u toevallig een collega...
een pianist, Szpilman van de Poolse radio ?
Natuurlijk ken ik hem.
Ik heb 'm geholpen toen hij ondergedoken was.
Zeg hem dat ik hier ben.
Vraag hem me te helpen.
Hoe heet u ?
Hoe ?
Het was hier, ik weet het zeker.
Nu is het er niet meer.
Ik schold ze uit. Ik ben er niet trots op, maar ik deed 't wel.
Ik stond waar jij nu staat.
Er was prikkeldraad en een Duitser kwam naar me toe.
Heb je z'n naam niet verstaan ?
Misschien weten ze meer in de fabriek.
Szpilman bleef in Warschau wonen tot zijn dood op 6 juli 2000. Hij werd 88.
De Duitse officier was kapitein Wilm Hosenfeld.
We weten alleen dat hij stierf in een sovjetkamp in 1952.